Zou het niet fijn zijn om coherent te zijn, consistent, één geheel? Je zou weten wie je was, wat je deed, en vooral ook waartoe. Wat een rust en ontspanning zouden er zijn. Of toch ook verveling? Weet je: mijmeren over het verlangen naar een uitgebalanceerd leven staat je vrij natuurlijk. Maar ja…

Waar verlang je dan precies naar bij dat mijmeren naar dat uitgebalanceerde leven? En hoe helpend is dat eigenlijk? Zouden we die vraag aan Piero Ferrucci voorleggen, dan zou hij ongetwijfeld zeggen dat uitgebalanceerd-zijn helemaal niet De Bedoeling is. Het gaat er juist om je ook op een milde en liefdevolle manier te verhouden tot de eindeloze gecompliceerdheid, tegenstrijdigheid en gelaagdheid die we zijn. De Bedoeling gaat niet over ‘gladstrijken’, het gaat juist om kunnen zijn met het reliëf dat je bent.

Waarom wij die vraag aan Ferrucci zouden willen voorleggen?

Goeie vraag. Het antwoord is simpel eigenlijk. Hij schreef inspirerende literatuur over het ontwikkelen van ‘gewaarzijn’. Simpelweg scherp, helder en precies kunnen zijn met ‘dat wat is’. En ga jezelf maar na: dat wat je bent, verandert voortdurend, de hele dag door.

 

Tegenwoordig is deze 72-jarige Italiaanse psychotherapeut Piero Ferrucci is vooral bekend vanwege The Power of Kindness (2006) en Your Inner Will (2014).

 

Bij KiK ging het vandaag vooral om zijn vroegere werk. In 1979 bracht hij  zijn Psychosynthesis uit. Al snel werd dat in allerlei talen vertaald, onder meer naar het Nederlands in 1981. Voor een hele generatie werkte juist zijn werk als een richtlijn voor zelfverwezenlijking.

‘Heel je leven’

Tijd dus om juist dit boek weer eens van de plank te halen. Een parel vanwege de veelomvattendheid, de leesbaarheid en vanwege de vele voorbeelden die Ferrucci opvoert in zijn hoofdstukken: de toegankelijkheid. Als lezer kun je je verplaatsen in de ervaringen van de mannen en vrouwen die op Ferrucci’s pad kwamen via zijn praktijk als psychotherapeut.

De interne dialoog als therapeut

Uit zijn werk spreekt een fundamenteel vertrouwen in het zelfhelende vermogen van mensen.

De beste ‘therapeut’, stelt Ferrucci, ben je zelf: door je bewust te worden van je innerlijke dialoog. Wat zeg je tegen jezelf op reguliere basis? Hoe klink je? Wat is je toon? Is dat er een van mededogen en zelfliefde? Of klink je ruw, veroordelend? Of iets ertussen in?

Tijdens de try-out van de #BBK stond één bladzijde uit ‘Heel je leven’ centraal, bladzijde 31. Lees vooral even mee:

Een van de schadelijkste illusies die ons kunnen verleiden is waarschijnlijk de overtuiging dat we een deelbaar, onveranderlijk, innerlijk volkomen samenhangend persoon zijn. Ontdekken dat het tegendeel waar is, geldt als een van de eerste taken – en misschien verrassingen – die ons in het avontuur van onze psychosynthese wachten.

 

Wat een bevrijding, ergens, om je te realiseren dat we helemaal niet samenhangend zijn! Dat het juist gaat om gewaarzijn op alles wat er in ons leeft, juist ook de tegenstrijdigheid.

Sterker nog, wie bewust vertraagt en in de smiezen krijgt hoe de eigen innerlijke dialoog klinkt, wat er gezegd wordt, op welke toon en waartoe, krijgt gevoel voor de gelaagdheid waaruit we bestaan:

Elk van ons is een menigte. Er zijn de rebel en de intellectueel, de verleider en de huissloof, de saboteur en de bewonderaar van schoonheid, de organisator en de bon-vivant – ieder met een eigen mythologie en allemaal meer of minder comfortabel opeengepakt binnen een enkel persoon. Vaak heerst er allerminst vrede tussen.

 

Tja… waar geen vrede is…

Met andere woorden: op welke manier zijn we nu eigenlijk in strijd met onszelf, of via onze strijd met de Ander, uiteindelijk toch (ook) in strijd met onszelf?

Zin, althans: behoefte…, om daar in gezamenlijkheid open, benieuwd en nieuwsgierig naar te zijn?

Sluit dan vooral aan bij de komende #BBK van 17 april a.s.!

Je bent welkom, en dan bedoelen we ook: jouw gehele menigte is welkom 😉

 

Piero Ferrucci (1981) Heel je leven: een nieuwe oriëntatie op psychosynthese (Haarlem, De Toorts)